ÖLÜM RİSALESİ -KENDİ
ÖLÜMÜME AİT BİR DENEME 
| * | ÖLÜM RİSALESİ -KENDİ
ÖLÜMÜME AİT BİR DENEME |
Aziz kardeşim Yusuf Erzincani'nin anısına |
| Bir gün öleceğim biliyorum |
| Bunu her an ölür gibi biliyorum |
| Anamın yüreğinde bir kor |
| Ölene dek sönmeyecek bir ateş |
| Kımıldanıp duracak hep |
| Karım bomboş bulacak dünyayı |
| --- Nolurdu birlikte ölseydik, deyip duracak |
| Oysa insan yalnız ölür |
| Ama o olmayacak dualarla teselli arayacak |
| Kızlarımın gırtlaklarında bir düğüm |
| Bir süre kaçacaklar insanlardan |
| Boşluğa düşmüş gibi bir duygu içlerinde |
| Sonunda onlar da kabullenecekler öylesine |
| Ölümüme en çabuk dostlarım alışacaklar |
| --- Yaşayıp gidiyorduk yahu |
| Ne vardı acele edecek! |
| Diyecekler |
| Biliyorum yaklaşıyoruz her an |
| Biliyorum oruçlu doğar insan |
| Ölümün iftar sofrasına. |
| Ankara, 1984 |
|
 |