ÖLÜM RİSALESİ --- BİR PORTRE
| * | ÖLÜM RİSALESİ --- BİR PORTRE
|
Aziz kardeşim Yusuf Erzincani'nin anısına |
| Engin sakin berrak bir denize |
| Uçsuz bir kumsaldan ağır ağır |
| Nasıl yürürse insan |
| sokrates öyle yürüdü ölüme. |
| Tilmizleri (talebeleri) ağlaşırken |
| O vasiyet ediyordu |
| --- Asklepyos'a bir horoz borçluyuz |
| ___Unutmayınız. |
| Ne tuhafsınız dostlar |
| Güçsüz kadınlar gibi ağlaşmak niye |
| Yükselmek varken ölümsüzlüğe |
| İnancına sahip olmak |
| İnsan olmanın şartı |
| Kölelikler içinde en onulmaz kölelik |
| Hayatın ölümcül yanına |
| Takılıp kalmak değil mi? |
| İlkin ayaklarında duydu Sokrates |
| Zehirin soğukluğunu |
| Ve yavaş yavaş ölüm |
| Yükseldi göğsüne çenesine |
| Dudaklarında donan son bir tebessümle |
| Bir işaret taşı da böylece |
| Sokrates dikmiş oldu ölüme |
| Ankara, 1984 |
|
 |