| İlk kundağın |
| Ben oldum, yavrum; |
| İlk oyuncağın |
| Ben oldum. |
|
| Acı nedir |
| Tatlı nedir... bilmezdin |
| Dilin damağın |
| Ben oldum. |
| Elinin ermediği |
| Dilinin dönmediği |
| Çağlarda, yavrum |
| Kolun kanadın |
| Ben oldum |
| Dilin dudağın |
| Ben oldum. |
|
| Belki kıskanırlar diye |
| Gördüklerini |
| Sakladım gözlerden |
| Gülücüklerini... |
| Tülün duvağın |
| Ben oldum! |
|
| Artık isterlerse adımı |
| Söylemesinler bana |
| "Onun Annesi" diyorlar... |
| Bu yeter sevgilim bu yeter bana! |
|
| Bir dediğini iki |
| Etmiyeyim diye öyle çırpındım ki |
| Ve seni öyle sevdim sana |
| O kadar ısındım ki |
| Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim |
| Gün oldu kırdın... |
| İncinmedim; |
| İlk oyuncağın |
| Ben oldum.. Yavrum |
| Son oyuncağın |
| Ben oldum... |
|
| Layık değildim |
| Layık gördüler |
| Annen oldum yavrum |
| Annen oldum! |
|
ANNE.